Ад Вільні да Ўладывастоку - у дарозе правёўшы пяць месяцаў, фатограф Гэрд Людзьвіг з каналу “National geographic” назьбіраў шокавыя сьведчаньні безадказнага стаўленьня савецкае эпохі да экалёгіі. Гэтыя здымкі павіны стаць сур’ёзным урокам для чалавецтва. То бок - для ўсіх нас…
Вярблюды перасякаюць высахлае дно Аральскага мора. Ірыгацыя рэчак, што напаўнялі яго, прывяла да катастрафічнага зьмяншэньня ягонай плошчы і стварэньня могілак для затанулых караблёў на тым месцы, дзе некалі блішчэлі воды выдатнага заліву.
Слаі нафты і хімікатаў пакрываюць ваду масьляным слоем ля Баку. Сьцёкі з гэтых мясьцінаў зьнішчылі ўсё жывое ў навакольных рэчках, азёрах ды сажалках.
Шпітальны пэрсанал клапоціцца пра маленца, што пакутуе ад імунадэфіцыту. Цераз гадзіну пасьля здымку дзіця загіне. Выкіды хімычных заводаў пашкодзілі імунную сыстэму мноства дзетак.
Выпадзеньне ядзерных ападкаў на тэставым палігоне ля Сямея спарадзіла хвалю дэфэктаў пры нараджэньнях. Гэты 13-цігадовы хлопчык, што жыве на палігоне, нарадзіўся сьляпы і скалечаны.
Хатняя атмасфэра ў мэдычным дыягнастычным цэнтры ня надта аблягчае дзіцячыя пакуты. Жыхары рэгіёну пакутуюць ад раку й іншых захворваньняў праз ядзерныя выпрабаваньні на палігоне ля Сямея.
Усе гэтыя дзеці з двух суседніх раёнаў Масквы былі народжаныя без перадплечча. Навукоўцы мяркуюць, што гэты прыроджаны дэфэкт быў выкліканы сумесьсю розных засьмечвальнікаў.
Мноства рыбакоў узімку зьбіраецца на лёдзе ракі Ўрал. Ведаючы пра тое, што рака страшэнна забруджаная адкідамі са сталеліцейнага заводу, рыбаловы не ўжываюць самі свой улоў, збываючы яго на базары.
Дзеці гуляюцца ў забруджанай адкідамі з сагнілых трубаў сажалкі. Калі нафтаздабыча ў 1960-х гадох перамясьцілася ў Сыбір, азэрбайджанскія залежы згубілі прывабнасьць і прыйшлі ў заняпад.
Вытокі вадкае дзындры асьвятляюць палярную ноч - захапляльнае відовішча і велізарная шкода з-за адмовы ад пераплаўкі нікэлевых ды медных адкідаў.
Паленьне яшчэ больш падвышае верагоднасьць захворваньняў на рак лёгкіх і іншых бранхіяльных хвароб сярод шахцёраў, якія на працы штодня гарантавана шдыхаюць порцыю вугальнага пылу.
Дым ад мэталюргічнага заводу выблёўвае ўгарны газ у паветра над Новакузьнецкам. У пачатку 1990-х гадоў блізу 35 мільёнаў расейцаў сталі ахвярамі забруджанага паветра.
Рабочыя ўдыхаюць жаданае паветра пасьля сканчэньня зьмены ў запыленых цахах цэмэнтавага заводу. Цяжкія ўмовы працы ў пыле зьнясільваюць іх за дзень.
If you liked my post, feel free to subscribe to my rss feeds
BlogoSquare