Сярод выхадцаў зь Беларусі ёсьць і ляўрэаты Нобэлеўскае прэміі, як паведамляе Пакаленьне.бай.
Вельмі шмат інфармацыі даў артыкул, першапачаткова надрукаваны ў «Беларускай дзелавой газэце».
Хаім Вэйцман. Маркі выйшлі ў 1952 і 1978 гадох.
Эліэзэр Бен-Егуда́, 1959.
Зальман Шазар, 1975.
Бэрл Кацнэ́льсан, 1978.
Эліяху Голамб, 1978.
Голда Мэір, 1981.
Ёзаф Гедалія Кляўснэр, 1982.
Ар’е Левін, 1982.
Мэір Бэрлін, 1983.
Міхаіл Гальпэрын, 1984.
Цыўя Любеткін, 1985.
Іцхак Цукерман, 1985.
Мойшэ Авігдор Аміель, 1987.
Мэнахэм Бэгін, 1993, 2004.
Іцхак Рабі́н, 1995, 2005.
Эліяху бэн Шлямо Зальман, 1997.
Сямён Дубнаў, 2002.
Самуіл Магілевер, 2008.
Ірляндзкая сям’я, што больш за 20 год займаецца вывучэньнем паходжаньня прозьвішчаў, параўнальна нядаўна (у параўнаньні з часам вывучэньня) запачаткавала бачыну ў сэціве, дзе зьмясьціла вынікі сваіх дасьледваньняў. Выпадкова пашчасьціла на яе натрапіць.
Ці нават карэктней паставіць пытаньне іншым чынам. Бо хацелася б тут пералічыць ня толькі «вядомых у сьвеце», але і ўласна ўнутры Ізраілю. То бок, для нас яны можа і не такія важкія постаці, але ў ізраільскім культурным, палітычным ці рэлігійным жыцьці аказвалі/аказваюць уплыў.
Ну і, акрамя таго, тут будуць сустракацца асобы, якія можа і не беларусы […]
Нечакана для сябе нават патрапіў у складзены Міколкам сьпіс беларускіх блёгаў-самастойнікаў. Нечакана, але ж прыемна. І што дамэн *.org там упамінаецца ня так часта (не-папса ). Але вось тое, што ў сьпісе толькі 5 беларускамоўных блёгаў, засмучае…
Таму дадам тут яшчэ колькі беларускіх блёгаў, якія цікавыя мне. Праўда, чытаць я рсс-стужку цяперака стаў зусім рэдка… І […]
Адным з атрыбутаў ці нават сымбалем дзяржаўнасьці зьяўляецца паштовая марка. У гэтай сувязі напэўна ж невыпадкова, што першая па-сапраўднаму беларуская марка зьвязаная са зьяўленьнем нашае незалежнае дзяржавы – Беларускае Народнае Рэспублікі.
БНР, створаная ва ўмовах нямецкай акупацыі, ня была ў стане адразу выпусьціць свае паштовыя маркі. Тым ня менш, спроба такая была…
(1857 - 30 чэрвеня 1942)
У сям’і арандатараў Валасевічаў было 7 дзетак - Камілія, Антон, Францішак, Садалія, Міхал, Сафія ды Бянігна. Жылі яны ў фальварку Няшота на Стаўбцоўшчыне (цяпер в.Ручын Стаўбцоўскага раёна), маці іхняя, Кацярына Валасевіч, была валявой ды рашучай гаспадыняй. Даведаўшыся пра знаёмства дачкі з Дамінікам Луцэвічам, маці забараніла сустракацца ды тым болей думаць пра […]
© 2007 Рэнесансаў рэверанс. Powered by Wordpress wearing MyJournal Hypereal by 
BlogoSquare
There are currently 35 posts extending over 34 categories with loads upto 45 comments with valid XHTML and CSS.
