Хаім Вэйцман. Маркі выйшлі ў 1952 і 1978 гадох.
Эліэзэр Бен-Егуда?, 1959.
Зальман Шазар, 1975.
Бэрл Кацнэ?льсан, 1978.
Эліяху Голамб, 1978.
Голда Мэір, 1981.
Ёзаф Гедалія Кляўснэр, 1982.
Ар’е Левін, 1982.
Мэір Бэрлін, 1983.
Міхаіл Гальпэрын, 1984.
Цыўя Любеткін, 1985.
Іцхак Цукерман, 1985.
Мойшэ Авігдор Аміель, 1987.
Мэнахэм Бэгін, 1993, 2004.
Іцхак Рабі?н, 1995, 2005.
Эліяху бэн Шлямо Зальман, 1997.
Сямён Дубнаў, 2002.
Самуіл Магілевер, 2008.
Ці нават карэктней паставіць пытаньне іншым чынам. Бо хацелася б тут пералічыць ня толькі «вядомых у сьвеце», але і ўласна ўнутры Ізраілю. То бок, для нас яны можа і не такія важкія постаці, але ў ізраільскім культурным, палітычным ці рэлігійным жыцьці аказвалі/аказваюць уплыў.
Ну і, акрамя таго, тут будуць сустракацца асобы, якія можа і не беларусы […]
Адным з атрыбутаў ці нават сымбалем дзяржаўнасьці зьяўляецца паштовая марка. У гэтай сувязі напэўна ж невыпадкова, што першая па-сапраўднаму беларуская марка зьвязаная са зьяўленьнем нашае незалежнае дзяржавы – Беларускае Народнае Рэспублікі.
БНР, створаная ва ўмовах нямецкай акупацыі, ня была ў стане адразу выпусьціць свае паштовыя маркі. Тым ня менш, спроба такая была…
September 1, 2008 – 23:10
Распачатая новая старонка (пакуль што віртуальная, бо альбом трэба купляць новы) ў калекцыі марак: мне прыслалі ладную кіпу марак Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў. На падставе аналізу дызайну ўсіх марак можна зрабіць выснову, што лёгка будзе пазнаць іх здалёк: графіка нескладаная, нават амаль схематычная.
Тым ня меней, гэта не прымітывізм, а менавіта прастата? ў мастацтве. Што не дагаворвае […]
Для тых, хто думае, што маркі - гэта зьбіраньне аднастайных простакутных (у лепшым выпадку трохкутных) кавалачкаў паперы…
Марка Гібралтару з кавалачкамі горнага пылу. У 2002 годзе Гібралтар зьмясьціў часьцінку сябе на паштовай марцы “Скала Гібралтару”. Прычым зьмясьціў як літаральна, дык і фігуральна: на верхні слой маркі напыленыя дробненькія кавалачкі гэтага геалягічнага аб’екту, найболей пазнавальнага ў краіне. […]
Адным зь першых (калі ня першым) пытаньнем маіх калегаў па працы, калі яны даведаліся пра маё захапленьне філятэліяй, было пытаньне пра самую дарагую марку ў маёй калекцыі. Пытаньне прымушае задумвацца, асабліва калі пачыналася ўсё не дзеля ўкладаньня грошай у такую вось форму рухомай маёмасьці, а проста як хобі.
Што ж, я перагледзеў усе свае маркі, каб […]
Чаго толькі не прыдумляюць для таго, каб зацікавіць калекцыянэраў марак настолькі, што яны гатовыя выкласьці любыя грошы за марку, кошт якое ў пэрспэктыве будзе павялічвацца і павялічвацца. На філятэлістаў і спадзяюцца збольшага выдаўцы паштовых марак, калі друкуюць пэўныя калекцыі ў вялізных накладах. Але гэтыя наклады асядаюць у альбомах і ў асноўным ніколі не ўжываюцца для […]
Швэцыя ёсьць радзімай Альфрэда Нобэля, вынаходцы дынаміту ды іншых выбуховых рэчываў. Большую частку свайго багацьця ён выдаткаваў на забесьпячэньне сваёй прэміі ў фізыцы, хіміі, літаратуры, фізыялёгіі ці мэдыцыне, а таксама прэміі міру.
Як і большасьць людзей, вы, пэўна, думаеце, што Нобэлеўскую прэмію атрымоўвалі толькі лепшыя зь лепшых. Магчыма, вы лічыце таксама, што ўзнагарода адпаведнага камітэту прысуджалася […]